بخش های استاندارد جوشکاری AWS D1.1
بخش اول
در بخش اول General Requirements به الزامات کلی و عمومی برای انجام جوشکاری پرداخته شده است. در این بخش در خصوص محدودیت های کدAWS D1.1 ، صحبت می کند و این محدویت ها به شرح زیر است:
۱) برای مواد با استحکام تسلیم بالاتر از ۱۰۰ KSI یا ۶۹۰ MPa قابل استفاده نیست.
۲) برای ضخامت کمتر از ۱/۸ اینچ یا تقریباً ۳.۲ میلیمتر قابل استفاده نیست.
۳) برای سازه هایی مانند مخازن تحت فشار ، پاپینگ های تحت فشار و پل ها قابل استفاده نیست.
۴) برای فلز های پایه بغیر از فولادهای کربنی و کم آلیاژ قابل استفاده نیست. لذا برای جوشکاری آلومینیوم ، جوشکاری فولاد زنگ نزن و … نمی توان از این کد بهره برد.
بخش دوم
در بخش دوم Design of Welded Connectionبه طراحی اتصالات جوشی پرداخته شده است که داری سه بخش می باشد:
PART A: الزامات مشترک برای طراحی اتصالات جوشکاری شدهی لوله ای غیر لوله ای
PART B: الزامات خاص برای طراحی اتصالات غیر لوله ای (از نظر بارگذاری استاتیکی و سیکلی)
PART C: الزامات خاص برای طراحی اتصالات غیر لوله ای (بارگذاری سیکلی)
بخش سوم
در بخش سوم Prequalification of WPSs به بررسی پیش تائید انجام جوشکاری میپردازد؛ به عبارت دیگر بخش سوم به مهندس جوش اجازه میدهد که اگر انجام جوشکاری در چهارچوب این بخش تعیین شده باشد الزامی برای انجام بررسی های بیشتر مطابق با بخش چهارم که در ادامه به آن خواهیم پرداخت نمیباشد.
در بخش سوم به مواردی نظیر، تعیین الکترود یا فیلر جوشکاری با توجه به همخوانی آن با فولاد پایه، تعیین دمای پیشگرم و دمای بین پاسی و تغییرات مجاز در دستور العمل جوشکاری و همچنین تعیین دمای پسگرم میباشد.
استفاده از فرآیند های جوشکاری قوسی با الکترود روپوش دار SMAW، جوشکاری میگ و مَگ GMAW، جوشکاری زیر پودری SAW و جوشکاری توپودری FCAW جزو فرآیندهایی هستند که قابلیت پیش تائید را دارند اما سایر فرآیندهای جوشکاری مانند: جوشکاری تیگTIG ، جوشکاری الکترو اسلگ ESW و جوشکاری الکترون بیم یا پرتو الکترونی EBW قابلیت پیش تائید را ندارند.
بخش چهارم Qualification مربوط به الزامات جوشکاری میباشد که در چهار بخش زیر تدوین شده است:
PART A: به توضیحات کلی و بایدها و نبایدهای اولیه در مورد تائید جوشکاری میپردازد.
PART B: به تائید انجام جوشکاری میپردازد؛ به عبارت دیگر آن دسته از جوشهایی که نمیشود در بخش پبش تائید صحت آن را تائید کرد باید در این بخش بررسی بشوند.
PART C: به تائید صلاحیت افراد برای انجام جوشکاری میپردازد به عبارت دیگر این بخش در مورد افراد دارای صلاحیت برای انجام جوشکاری میباشد.
PART D: در مورد انجام تست ضربه برای تائید صلاحیت جوشهایی که باید این تست برای تائید آنها انجام شود، میباشد.
بخش پنجم
بخش پنجم Fabrication مربوط به الزامات لازم برای ساخت سازههای فولادی مطابق با این استاندارد میباشد. که در این بخش اطلاعات کاملی برای ساخت داده میشود که شامل مواردی مانند: انجام جوشکاری الکترو اسلگ ESW و جوشکاری الکترون بیم یا پرتو الکترونی EBW | تعیین دمای پیشگرم، پسگرم و بین پاسی | کنترل اعوجاج و انقباض های جوشی | تلورانسهای اجزای سازه جوشکاری میباشد.
بخش ششم
بخش ششم Inspection مربوط به بازرسی جوش میباشد، که در اطلاعات آن در هفت بخش به صورت زیر ارائه شده است:
PART A: به توضیحات کلی و اهمیت، بازرسی جوش پرداخته شده است.
PART B: به مسئولیت های پیمانکار برای اجرا پرداخته شده است.
PART C: به محدودهی پذیرش نواقص ایجاد شده در جوش میپردازد؛ برای اطلاعات بیشتر به مقاله « ۰تا۱۰۰ آشنایی با عیوب جوش » مراجعه شود.
PART D: به بررسی روشهای انجام تست غیر مخرب NDT میپردازد.
PART E: به بررسی روش تست غیر مخرب رادیوگرافی RT میپردازد.
PART F: به بررسی روش تست غیر مخرب التراسونیک UT میپردازد.
PART G: به بررسی سایر روش های تست غیر مخرب میپردازد.
بخش هفتم
بخش هفتم Stud Welding مربوط به جوشکاری گلمیخ میباشد، اطلاعات این نوع جوش و نحوه انجام آن میباشد.
بخش هشتم
بخش هشتم Strengthening and Repair of Existing Structures مربوط مقاوم سازی و تعمیر سازههای جوشکاری شده موجود میباشد.
بخش نهم
بخش نهم Tubular Structures مربوط نکات مربوط به جوشکاری قوطیها (لولهها) و سایر مقاطع تو خالی میباشند؛ لازم به ذکر است که این بخش نکات تکمیلی برای جوشکاری این نوع هندسههای خاص را ارئه کرده است و سایر اطلاعات باید از بخش یک تا هشت استخراج شوند.