برای جوشکاری تعاریف زیادی شده است که چند مورد آنرا بیان میکنیم:
1) اتصال متالورژیکی بین دو یا چند قطعه را جوشکاری می گوییم.
2) حذف فاصله و ایجاد جاذبه مولکولی یا کریستالی بین قطعات گوناگون را جوشکاری گویند.
3) جوش عبارت است، از متصل کردن فلزات و غیر فلزات بصورت موضعی به یکدیگر، بوسیله اعمال حرارت یا فشار یا هر دو، با یا بدون استفاده از ماده پر کننده که به فیلر Filler معروف است. همچنین جوش دادن عبارت است، از ایجاد پیوستگی بین مولکولی مابین دو یا چند قطعه بوسیله اعمال حرارت موضعی و قرار دادن حداقل یکی از قطعات در حالت خمیری یا مذاب، که می تواند اعمال فشار را نیز جهت اتصال این قطعات به همراه داشته باشد.
4) جوش ایده آل به موضعی از اتصال دو قطعه اطلاق می شود، که نتوان آن را از قسمتهای دیگر تشخیص داد.
و اما
تعدادی از متخصصین جوشکاری را فراتر از این تعاریف دانسته و عقیده دارند امروزه جوشکاری به عنوان یک علم مادر شامل اتصال دایمی هر ماده ای با ماده دیگر است.
بهترین تعریف از نظر بنده برای جوشکاری فلزات تعریف اول بوده و تعریفی که بتواند شامل جوشکاریهای نوین و غیرفلزی هم بشود تعریف شماره 2 می باشد.