پیشگرم کردن (Preheating) یکی از مراحل مهم در فرآیند جوشکاری برخی فلزات و آلیاژهاست که به دلایل فنی و متالورژیکی انجام میشود. در ادامه، دلایل اصلی پیشگرم کردن را توضیح میدهم:
✅ دلایل اصلی پیشگرم کردن قبل از جوشکاری:
-
🔥 کاهش سرعت سرد شدن فلز جوش و ناحیه متاثر از حرارت (HAZ)
-
اگر فلز خیلی سریع پس از جوشکاری سرد شود، احتمال تشکیل ترکهای سرد (cold cracks) یا سخت شدن بیش از حد در ناحیه HAZ افزایش مییابد.
-
پیشگرم باعث میشود نرخ انتقال حرارت کاهش یابد و سرد شدن بهصورت یکنواختتر و آرامتر انجام شود.
-
-
🧨 جلوگیری از ترکهای هیدروژنی (Hydrogen Cracking)
-
در فولادهای کربنی و کمآلیاژی، هیدروژن نفوذی در دمای پایینتر میتواند باعث ترک شود.
-
پیشگرم کردن باعث میشود هیدروژن زمان بیشتری برای خروج از ناحیه جوش داشته باشد و خطر ترک کاهش یابد.
-
-
🔩 کاهش تنشهای پسماند
-
جوشکاری باعث انبساط و انقباض موضعی میشود و تنشهایی در ساختار بهجا میگذارد.
-
پیشگرم کردن به کاهش اختلاف دمای بین ناحیه جوش و فلز پایه کمک میکند و از ایجاد تنشهای حرارتی شدید جلوگیری میکند.
-
-
🔧 بهبود چسبندگی و نفوذ جوش
-
پیشگرم سطح فلز پایه را از نظر دمایی به نقطهای نزدیکتر به دمای ذوب میرساند.
-
در نتیجه، نفوذ بهتر و اتصال قویتری حاصل میشود.
-
⚠️ فلزاتی که نیاز به پیشگرم دارند:
-
فولادهای کربنی با ضخامت بالا
-
فولادهای کمآلیاژی (مثل AISI 4130, 4140)
-
چدنها
-
برخی فولادهای زنگنزن سختشونده
-
فلزات دارای ریسک ترکخوردگی بالا
📌 مثال عملی:
در جوشکاری فولاد AISI 1045 (متوسطکربن)، اگر پیشگرم انجام نشود، احتمال ترک پس از جوش بالا میرود. معمولاً پیشگرم در دمایی بین 150 تا 300 درجه سانتیگراد انجام میشود.