فروردین ۱۴۰۴ در هنرستان نعیم شهرقدس بودم.
دبیر جوان و پرانرژی به چشمم خورد.
هنرجویان به دورش حلقه زده بودند و فضای دوستانه ای به وجود آمده بود.
هنرآموز محبوبشان استاد محسن حسنی پور فاخر بود. کارشناسی ارشد صنایع فلزی دارد و استاد کارگاه صنایع فلزی است.
او فقط به تدریس اکتفا نکرده و با دایرنمودن کارگاه آهنگری وارد بازار کار شده است.
خودش در صحبت های دوستانه ، اذعان داشت که از نوجوانی وارد بازار کار شده است.
پرسیدم این دوگانگی در کلاس درس و بازار سخت نیست؟
گفت :تا سختی بازار را نچشیده باشی نمیتوانی به صورت کامل مفاهیم کار و صنعت را به بچه ها بفهمانی.
گفت یکی از مشکلات کتب فنی هنرستانها دقیقا در همینجاست. نویسندگان کتب معمولا از نخبه های دانشگاهی هستند و اولا سطح درسی و اطلاعات بچه های هنرستان را درک نمی کنند و با روحیات آنها آشنا نیستند.
و ثانیا کتب درسی با بازار سنخیت زیادی ندارند.
برای پویایی بیشتر نظام آموزشی هنرستانها، پیوند بین بازار کار و هنرستانها باید بیشتر شود.
باید بفهمی تا بفهمانی.
انشاء ا… که سایه چنین اساتیدی بر صنعت و آموزش گسترده شود